309 | پیوندهای سستِ دنیا
سه شنبه ۱۰ شهریور ۱۴۰۵، 12:47 PM
هر که برای دنیا اندوه خورد از قضا و قدر الهی خشمگین است و هر که از مصیبتی که به او رسد گلایه کند از پروردگار خویش گلایهمند است و هر که نزد توانگری رود و به سبب ثروتش در برابر او فروتنی کند دو سوم دینش از دست رفته است و هر که قرآن خواند و پس از مرگ به دوزخ رود از کسانی بوده که آیات خدا را به مسخره میگرفته است و هر که دلش شیفتهٔ دنیاست دلش با سه چیز پیوند خورد: اندوهی که هیچگاه از او دست برندارد و حرصی که رهایش نکند و آرزویی که به آن نرسد.
_نهج البلاغه , حکمت 228 , ترجمه حسین استاد ولی
kheiri